Blog

Reisverslag


We tellen af tot het startschot op 11 februari 2019.  

En dan..... wordt Ellen ziek.

Martin heeft gelukkig geen last.

Ellen knapt een beetje op en we besluiten op 8 februari dat we toch gaan starten maar we gaan niet kamperen. De kampeerspullen hoeven nu niet mee en de auto wordt snel geladen.




9 februari: rond een uur of tien vertrekken we van huis om s' avonds in Flensburg te overnachten. De volgende morgen gaan we wat inkopen doen en op ons gemak rijden we naar het Zleep Hotel in Ishøj. Gelukkig hadden we deze reservering nog open staan. Als we weg willen rijden ontdekken we dat, waarschijnlijk andere "runners" die er ook overnacht hebben, onze auto een kwartslag hebben omgedraaid zodat we dwars over twee parkeerplaatsen staan.

11 februari: Het is zoals van ouds een gekkenhuis bij de start. Toeterende auto’s met sirenes en lampen in alle soorten en maten. De pausmobiel met paus en al doet zelfs mee. Na de start gaan we opweg naar Örebro. De finish is bij een American drive-in met een grote parkeerplaats. We overnachten via airbnb bij Senka die in een appartement woont. Een aardige mevrouw die geen Engels spreekt. Het smalle bed heeft een kuil en enigszins brak staan we nogal vroeg op.  

12 februari: De start van de tweede dag is om 8 uur. We vertrekken vroeg en gaan op weg naar Njurunda. Ook hier is de finishlocatie bij een Amerikaans thema restaurant. Onderweg rijden we door het winterse landschap van Zweden. We zien rendieren! We slapen in het Sidsjö Hotell & Konferens in Sundsfall. Dit hadden we al gereserveerd. In Zweden schuiven ze de sneeuw weg waardoor en grote bulten sneeuw naast de wegen liggen. Bij dit hotel zijn stekkers zodat we de motorverwarming kunnen gebruiken.


 In Sundsvall vinden we het restaurant: Tant Anci och Froken Sara waar we een grote vegan wrap eten.

13 februari: Als we van ons hotel weg willen rijden vindt de manager onze auto zo leuk dat zij  een foto  voor op de facebookpagina wil maken. We poseren (zie foto hierboven) en rijden al toeterend weg.  Vandaag brengt de route ons naar Luleå.

in Luleå is geen plek meer om te overnachten dus we moeten na de finish een km of 30 doorrijden naar Boden. Een app op Martins telefoon geeft aan dat tussen 00:00 en 03:00 uur de kans om het Noorderlicht (op onze locatie) te zien 13% is. En ja, we zien twee keer een dun wazig flintertje groen licht boven de stad. Toch beter dan niets. Ik neem de moeite om toch te gaan kijken terwijl Martin al als een blok in slaap is gevallen. En ja ik zie (heel kort) een  dun flintertje groen in de hemel verschijnen.


14 februari: We moeten krabben.

Bij de start krijgen we de route voor vandaag. De finish voor vandaag is in Kuopio in Finland. De route brengt ons door een prachtig gebied met lekker veel sneeuw. Ik zak tot mijn liezen in de sneeuw waarna Martin mij letterlijk los moet trekken. Op een rustige bosweg nemen we pauze om eens lekker in de sneeuw te duiken. Dat kan bij ons in Nederland nooit. Het wordt al schemerig als we op een spekgladde weg komen. De weerspiegeling van de lucht op het wegdek is prachtig om te zien. Gelukkig bereiken we zonder ongelukken de finish locatie bij het Finlandia Hotel Isovalkeinen waar wij ook een overnachting geboekt hebben. We eten een hapje en lopen eens rond over de parkeerplaats om andere carbagerunauto’s te bekijken. We pluggen onze Alto aan een stekker om de motorverwarming aan te zetten. Die zie je hier best veel omdat Finse auto’s ook zo’n verwarming hebben.


15 februari: Vandaag is de finish in Helsinki en we gaan uitgerust op pad. Een van de deelnemers heeft een Barbecue  mee en houdt onderweg vaak een BBQpauze om mederijders op eten te trakteren. Als wij aanschuiven heeft hij nog net een paar paprika’s over die dan ook gelijk klaargemaakt worden. Het weer is prachtig en we hebben een leuk feestje met uitzicht op een bevroren meer. We zien onderweg een paar deelnemers met kapotte auto’s ( volvo’s) in de berm staan. Gelukkig hebben wij geen panne.

In Helsinki hebben we nog geen slaapgelegenheid en we zoeken een hostel. Als deze volgeboekt is heeft Ellen geen zin meer om verder te zoeken en zo slapen wij in het ( voor ons doen dure) Scandic hotel. We zoeken de finishlocatie op die nogal moeilijk te vinden is. Eenmaal gevonden is het er behoorlijk druk en worden wij op de finishfoto gezet. De prijsuitreiking duurt nog even dus gaan we eerst een hapje eten. De originaliteitsprijs gaat naar de Pausmobiel. Bijna iedereen had op deze deelnemers gestemd.


16 februari: Het ontbijt is fantastisch! Wat een (vegan)keuze.  Vandaag hebben we alle tijd om naar de veerboot te rijden die pas laat in de middag vertrekt. We rijden wat rondjes en komen bij een van de vele bevroren meren terecht waar we kennis maken met een ijsvisser. We doen nog boodschappen om mee op de boot te nemen en komen ruim van te voren bij de terminal van Finnlines aan. Er staat al een hele rij van voornamelijk carbagerunners en we maken praatjes met diverse deelnemers. Het is gelukkig lekker weer en het wachten duurt dan ook niet zo lang. Bij het oprijden wordt er door iedereen flink getoeterd. Wat een sfeer!

Tijdens de overtocht bekijken we de foto’s en filmpjes op de laptop en voor we het weten  komen we aan in Lübeck.


17 februari: Nog een kilometer of 450 te gaan voor we thuis zijn. Martin krijgt onderweg nog een bekeuring aan zijn broek voor te hard rijden en we overnachten in een motel ergens langs de Autobahn en komen vol van alle indrukken weer veilig thuis.

De Alto heeft het buitengewoon goed gedaan en we hebben er alle vertrouwen in dat het wel goed gaat tijdens de Mongol rally.



Waar grotere auto’s van een paar mede runners vast kwamen te zitten, konden wij gewoon langs.